ده روز

سایه گفت بنویس تا بداند در چه روزهای پر آشوبی به دنیا آمد. یادم بود بنویسم. نه اینجا اما که فرصت طولانی نوشتن نیست. برایت در دفترچه خاطرات کودکیت خواهم نوشت تا بدانی وقتی گوشه گهواره ات آرام می گرفتی، ایران از صدای الله اکبر می لرزید. می نویسم تا بدانی ساعات اول زندگی ات کودتا شد. شیری که این روزها می خوری با اشک های مادرت سرریز می شود. لالایی که می شنوی با صدای تفنگ و باتوم و گریه های ناگزیر گره خورده است. کاش آرامش تو را دنیا یاد می گرفت. کاش تمام شهر برای لحظه ای با تو به خواب عمیق می رفت. کاش هر شب با تو چشم هایم را می بستم و صبح ایران دیگری می دیدم. تو حالا ده روزه ای و ده روز است هم وطنانت را می کشند و در اخبار ساعت نه شب رسانه دولتی ایران، یا کشتنشان را انکار می کنند یا آنها را آشوبگر معرفی می کنند.

تو اما بخواب عزیز مادر! آرامش تو اگر حال کشورمان را خوب نکند، دست کم چشم های خیس من را آرام می کند. بخواب عزیز مادر...

لينک ثابت| 21 Jun 2009;ساعت 10:6 بعد از ظهر  ;ساناز اقتصادی نیا  | 

  محبوبه
  پایان شب سیه سپید است
  زندگی زنده
  سبز دل
  تجربه تهران
  هستی
  ده روز
  نامی در راه است
  خنده
  فیس بوک
  cirque du soleil
  شهر خیس
  تنها نیستم
  اسکاری های قدیمی در آستانه اسکار جدید
  changeling
  کاش آدمی...
  بوی سیر همسایه
  مادرانه
  Body of lies
  دو کلمه حرف حساب