:: ماهی سیاه کوچولو ::

خاطره خوبی از سفرهایم به مشهد ندارم. یک شهر شلوغ و بی دروپیکر با مردمی که تعریف های مثبتی ازشان نشنیده ام. یک بار که از طرف روزنامه بانی فیلم به خاطر جشنواره رضوی به مشهد رفتم، انقدر بی خود و بلاجهت سختی کشیدم که همان روز اول، ساکم را باز نکرده، برگشتم فرودگاه و با دردسری که هنوز هم وقتی بهش فکر می کنم اشکم سرازیر می شود، برگشتم تهران.

این روزها انگار دیوانه شده ام! دلم بدجور هوای مشهد کرده است. دلم برای تمام آن شلوغی و بی درو پیکری تنگ شده است.برای یک کباب حسابی در شاندیز و طرقبه.

اصفهان اما حکایت دیگری دارد. بهترین خاطراتم از اصفهان است. چه در سفرهای دوستانه و خانوادگی و چه در سفرهای کاری برای جشنواره های مختلف. فراموش نمی کنم پیاده روی های شبانه را کنار زاینده رود و منتظر ماندن تا سپیده صبح و عکس دسته جمعی گرفتن با چشم های پف کرده! دلم برای هوای سرد این روزهای اصفهان لک زده است.

به آبادان که فکر می کنم، حالم عوض می شود. دلم برای طبیعت شهرکرد تنگ شده است. یکی من را فقط چند روز ببرد شیراز! آستارا و اردبیل و گردنه حیران ... تبریز و ارومیه ...چرا قدر روزهایی را که در این شهرها جولان می دادم، ندانستم؟ دلم برای ذره ذره اش تنگ شده است.

لينک ثابت| 23 Dec 2008;ساعت 1:55 بعد از ظهر ;ساناز اقتصادی نیا |

:::: عناوين آخرين مطالب وبلاگ ::::