به صفحه ۱۶۸ رسیده ام. تقریبا کتاب " هزار خورشید تابان " را به نیمه رسانده ام. این دیگر قضاوت زودهنگام نیست. این بار خالد حسینی نویسنده کتاب دوست داشتنی " بادبادک باز" یک داستان صرفا حادثه ای نوشته است که به شدت من را یاد "بامداد خمار" می اندازد. احساسات رقیق ، عواطف شکننده ، مظلومیت کلیشه ای ، ماجراهای تکراری ، پند و اندرز ، آموزش آثار باستانی و دیدنی های افغانستان به کودکان و خوانندگان غیر افغان ... نه. این نویسنده انگار "بادبادک باز "را ننوشته است.