فیلم  مزخرف ملکه " ثریا " را دیدم. شخصیت های سیاه و سفید فیلمنامه... درست مثل قصه های جن و پری که با تاریخ  کشورمان تناقض دارد . البته روایت تاریخ ایران به وسیله دوربین یک فیلمساز غربی جالب است اما فکر کنم کارگردان با " ثریا" نسبت نزدیکی داشته مثلا پسرخاله ای ، یا نسبتی شبیه آن. ملکه " ثریا" در فیلم یک قدیسه کامل بود . من را یاد شخصیت کارتون سفید برفی می انداخت. پاک و منزه که جادوگر بدجنس با یک سیب خوشمزه او را فریب داده و حالا ملکه با خوردن آن سیب از لطف مادر شدن محروم مانده است. با دیدن این فیلم احساس دوگانه ای نسبت به محمدرضا شاه پیدا کردم. او ظاهرا همسر خوب و متشخصی برای زنان زیبا محسوب می شود به شرطی که شاه مملکت نباشد. دون ژوان است و خوب می داند چگونه به همسرش احترام بگذارد ، حتی اگر وجود ولیعهد لازم نباشد با عشق در کنار ثریا زندگی می کند. اما این شاه دون ژوان مردی است دهن بین ، ضعیف ، متزلزل ، ترسو که زنان دربار به جایش تصمیم می گیرند. حالا ما باید نسبت به این همسر عاشق پیشه و متشخص که بر اساس تحقیقات فیلمنامه نویس در امور مملکت داری ضعیف و نا لایق به نظر می رسد، چگونه قضاوت کنیم؟